Αιωνία Ζωή 1929

You Are Here:
Τον επόμενο χρόνο (1929) ο Μωραϊτίνης προσθέτει στο είδος της φιλοσοφικής κωμωδίας την επίσης αριστουργηματική «Αιωνία Ζωή». Ανεβάστηκε στο θέατρο «Κεντρικόν» και εκτυπώθηκε σε βιβλίο (όπως και «Ο Άρχοντας του Κόσμου»), με την αφιέρωση από τον συγγραφέα «Στον Μεγάλον Έλληνα Ηθοποιόν Β. Αργυρόπουλον».
Πρώτοι διδάξαντες: Β. Αργυρόπουλος, Γ. Λάσκαρη- Αργυροπούλου, Ε. Χέλμης, Αθ. Μαρίκος, Ιω. Ταβουλάρης, Νανά Παπαδοπούλου, Άννα Φούλμαν, Φανή Νικολαΐδου, Νίτσα Γαϊτανάκη, Νέστωρ Κούρδαλης, Κ. Καρούσος, Αριστ. Ιωαννίδης, Ξεν. Αργυρόπουλος, Α. Βλαχόπουλος, Χ. Κολύβας.
Το έργο πραγματεύεται το μυστικό της αθανασίας και της αιωνίας νεότητας και έχει πρωτοποριακά για την εποχή του σκηνικά εφέ ενώ το τέλος είναι απρόβλεπτο όπως συμβαίνει σε όλα περίπου τα έργα του Τίμου Μωραϊτίνη.
Η «Αιωνία Ζωή» περιελήφθηκε από το 1930 στο δραματολόγιο του Εθνικού Θεάτρου και ανέβηκε το 1970 σε αυτό σε σκηνοθεσία Λάμπρου Κωστόπουλου, σκηνογραφία – ενδυμασίες Κλ. Κλώνη, χορογραφία Τατιάνας Βαρούτση και με ένα κάστ 36 ηθοποιών. Πρωταγωνιστεί ο Ευάγγελος Πρωτόπαπας και στους πρώτους ρόλους οι Δημ. Μαλαβέτας, Μπάμπης Γιωτόπουλος, Σπ. Ολύμπιος, Άννα Πασπάτη, Νάσος Κεδράκας, Πόπη Παπαδάκη, Άρης Μαλιαγρός, Χρ. Κουτσουδάκη, κ.α.
Η κριτική του Φώτου Πολίτη 
Από την πληθώρα των κριτικών που όλες σχεδόν αποτελούν ένα ύμνο για την «Αιωνία Ζωή» και δημοσιεύονται στον οικείο τόπο, η κριτική του Φώτου Πολίτη έχει ιδιαίτερη σημασία.
Ο Φώτος Πολίτης (1890- 1934)— αδελφός του Καθηγητή Πανεπιστημίου και Ακαδημαϊκού Λίνου Πολίτη, που διακρίθηκε ως νεοελληνιστής και παλαιογράφος και γιός του επίσης Καθηγητή Πανεπιστημίου Νικολάου Πολίτη που υπήρξε ο θεμελιωτής της λαογραφικής επιστήμης στην Ελλάδα— είναι κριτικός, μεταφραστής, καθηγητής της υποκριτικής, συγγραφέας, με εκτεταμένες και βαθιές γνώσεις θεατρολογίας και εκ των θεμελιωτών του Εθνικού Θεάτρου του οποίου υπήρξε Γεν. Δ/ντής, αποτελεί τον αυστηρότερο κριτή των ελληνικών έργων. Ο Πολίτης αφού υποδέχεται ιδιαιτέρως θετικά και ανεπιφύλαχτα τον «Άρχοντα του Κόσμου» και συγκρίνει τον συγγραφέα με τον Αντρέγεφ («ο σατανάς του κ. Μωραϊτίνη είναι περισσότερο εύπλαστος από αυτόν του Αντρέγεφ»), στην «Αιωνία Ζωή» χαρακτηρίζει τη φιλοσοφία του Τίμου Μωραϊτίνη «πιο ανθρώπινη, πιο πιστευτή από αυτήν του Μπέρναρ Σω» που πραγματεύεται το ίδιο θέμα της μακροζωίας. Ακολουθεί το κείμενο της θεατρικής ανάλυσης της «Αιωνίας Ζωής» του Φώτου Πολίτη που δημοσιεύτηκε στο «Βήμα» το 1929 (10 Σεπτεμβρίου).
Τίμος Μωραιτίνης Αιωνία Ζωή

Τίμος Μωραιτίνης Αιωνία Ζωή

Ένα γράμμα της Σοφίας Σπανούδη
Στην Αθήνα της εποχής λειτουργούσε το «Ατελιέ», μια λέσχη που συγκέντρωνε ότι εκλεκτό υπήρχε στα Γράμματα, στην Τέχνη και στην αθηναϊκή κοινωνία. Με την ευκαιρία της 100ης παράστασης της «Αιωνίας Ζωής» δόθηκε στο «Ατελιέ» γεύμα προς τιμήν του συγγραφέα. Η Σοφία Σπανούδη, κορυφαία κριτικός της εποχής και μουσικολόγος, πακτωλός γνώσεων, συναρπαστική πέννα, και πάντοτε απόλυτα ενημερωμένη, εξεφώνησε ένα λόγο που δημοσιεύεται στην συνέχεια. Ας σημειωθεί ότι ο Μωραϊτίνης είχε πικραθεί από κάποια αρνητική κριτική που του έγινε και από αυτό το γεγονός «πιάνεται» η Σοφία Σπανούδη και λέει τα εξής:
Μαρια Σπανουλη Αιώνια Ζωή

Κριτική Μαρια Σπανουλη Αιώνια Ζωή Τίμος Μωραιτίνης

Τίμος Μωραιτίνης Χεορόγραφο Σοφίας Σπανούδη

Τίμος Μωραιτίνης Χεορόγραφο Σοφίας Σπανούδη

Μια Διασκεδαστική Ιστορία
Εκτός από το Φώτο Πολίτη το σύνολο σχεδόν των κριτικών της εποχής εξύμνησαν το ιστορικό αυτό έργο του Τίμου Μωραϊτίνη. Ωστόσο, κάποιος ανόητος και απληροφόρητος έγραψε ότι «προ 4 ή 5 ετών δύο Γάλλοι συγγραφείς έδωσαν στο Παρίσι ένα έργο με την ίδια υπόθεση».
Ο Μωραϊτίνης σε χρονογράφημά του με τον τίτλο «Μια Διασκεδαστική Ιστορία» αναφέρει ότι «το θέμα της κωμωδίας, το ελιξίριο δηλαδή της μακροζωίας, δεν είναι προϊόν φαντασίας αλλά κάτι με το οποίον ησχολήθησαν και ασχολούνται οι επιστήμονες και ότι συνεπώς είναι κτήμα του καθενός και ότι κάθε συγγραφέας έχει δικαίωμα να το χρησιμοποιήσει αρκεί να γίνει διαφορετικά από τους άλλους». Και ο … κεραυνός.

Στη συνέχεια ο Μωραϊτίνης κατακεραυνώνει τον ανόητον αυτόν παραθέτοντας χρονογράφημά του στην εφ. «Αστραπή» της 30ης Ιανουαρίου του 1902 με τον ίδιο ακριβώς τίτλο «Αιωνία Ζωή» και όπου, όπως διαπιστώνει κανείς, αποτελεί περίληψη του περιεχομένου του θεατρικού έργου του Τίμου Μωραϊτίνη.
Το αποστομωτικό χρονογράφημα διαμαρτυρία του Τ.Μ. καθώς και το χρονογράφημα του 1902 είναι τα εξής:

Αιώνια Ζωή Τίμος Μωραιτίνης

Αιώνια Ζωή Τίμος Μωραιτίνης